Adoptie bureaus in Nederland

Adoptie bureaus in Nederland die nu tientallen jaren later door goed speurwerk van geadopteerde zelf te boek staan als daar waar foute praktijken plaatsvonden en gesjoemeld werd met papieren. Je hoort namen als Flash, Stichting Kind & Toekomst, Wereldkinderen, louche praktijken waarvan geadopteerde al zeker tientallen jaren afwisten maar niemand naar buiten durft te treden. Advocaten die jaren geleden voor deze adoptiebureaus werkten en nu tolk zijn om geadopteerde te helpen zoeken naar hun biologische ouders en dan alle touwtjes in handen hebben als het gaat om welke informatie juist wel en niet word gedeeld met deze geadopteerden. Inmiddels is wel duidelijk dat er vanuit die verschillende instanties, tolken en adoptiebureaus zeer zorgvuldig word omgegaan met wat er nu wel en niet word gedeeld met iemand die op zoek is naar zijn/haar biologische ouders,familile en informatie zoekt over de geboorte en adoptie procedure. Vaak werden tv programma’s als Tros Vermist en Spoorloos ingeschakeld en geschreven omdat zij wel echt op zoek gingen en dan blijkt dat ook daar rekening word gehouden met de wensen van de ouders in plaats van het geadopteerde kind. Als biologische ouders iets niet wilde vertellen, zeggen, delen of als er iets is wat juist niet mocht worden gevraagd dan werd dat van te voren duidelijk verteld aan diegene die op zoek was. Hulpeloos luister je en doe je wat er van je gevraagd word, je hebt eindelijk de kans om je biologische vader of moeder te ontmoeten, je wil dat alles goed gaat en de regels die worden opgesteld voor een ontmoeting die volg je op.
Met ’kinderbescherming’ heeft adoptie weinig te maken dat blijkt anno 2017 wel.

Kinderen die geadopteerd zijn uit een derde wereldlanden die geen betere toekomst hadden (maar eigenlijk gewoon door ouders zouden kunnen worden opgevoed) en naar Nederland kwamen. Per adoptie gaat er heel wat geld naar land van herkomst, adoptiebureaus en naar de Nederlandse Staat. € 15.000,- per kind. In een land als Nederland zouden we kinderhandel moeten stoppen en onder ogen moeten zien dat dit door de jaren heen vaak gebeurde. Dat adoptie kinderen terecht kwamen bij echtparen die nooit door procedures heen hadden mogen komen, kinderen die ergens vandaan werden gehaald en als alternatief golden voor het baby’tje waarvan moeder zich net bedacht had. Rijke invloedrijke mannen die moeders verkrachtte. Hun baby onder dwang moesten afstaan en als ze dan toch hun mond open deden of verdriet hadden zwaar mishandeld werden. Advocaten die voor adoptiebureaus werkte met een dubbele agenda. Allemaal misstanden binnen Nederlandse adopties en Nederlandse adoptiebureaus grote organisaties die al jaren actief zijn en nog steeds hiermee weg zijn gekomen.